maandag 2 april 2012

Ding 9 deel je visie met ons over web 2.0 en sociale media
EEN DENKMOMENT 18 jaar en met een diploma op zak ging ik samen met mijn beste vriendin naar Baltimore in Amerika om daar te gaan werken in een bloemenwinkel.We hebben heel wat pennen leeg geschreven, en hooguit 1x per week telefonisch contact met onze ouders in Nederland. Met de mogelijkheden van nu had ik misschien nog wel contact met de vele leuke mensen die we toen ontmoet hadden. Ik was in die tijd helemaal niet zo mediawijs.Vooraf zou ik ook mezelf veel beter hebben in gelezen hebben. Ik zou nu een leuke blog kunnen bijhouden, zodat ze me kunnen volgen, of via facebook of twitter. Vooral als je een eind van huis bent, valt er zoveel te delen. In die tijd kregen ze 10 tot 14 dagen later pas wat te horen, en ja dat was toen alweer oud nieuws. En toch vind ik een kaartje sturen en ontvangen nog steeds leuk.

2 opmerkingen:

  1. Hallo Gerda,
    Een kaartje of brief ontvangen is inderdaad heel erg leuk en tegenwoordig een zeldzaamheid. Maar inderdaad, in het buitenland is het wel heel handig. Toch denk ik wel eens: je gaat toch op reis/vakantie om even helemaal vrij te zijn van thuis? Als thuis dan steeds zo dichtbij is maak je je toch niet los? Ik heb inderdaad bedenken met het "altijd bereikbaar" zijn ...
    Groetjes,
    Reina

    BeantwoordenVerwijderen
  2. @gerda, ik kan mij helemaal vinden in je blog. Afstand is nu overbrugbaar met sociale media. Ik kom slechts van 200 km hier vandaan maar weet (bijna) zeker dat ik meer contact met zijn zuidelijke vrienden had gehad dan nu. Dankzij sociale media weet ik ook dat mijn zoon het naar z'n zin heeft in Japan en Skypen kost geen cent.

    BeantwoordenVerwijderen